Το bwin News σε μία σειρά για τους θρύλους των Παγκοσμίων Κυπέλλων παρουσιάζει τον Ρονάλντο, ο οποίος από τον απόλυτο εφιάλτη του Παρισιού λυτρώθηκε στη Γιοκοχάμα.
Στις 12 Ιουλίου 1998, λίγα λεπτά πριν από τη σέντρα του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Παρίσι, ο Ρονάλντο βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο αινιγματικές στιγμές στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο 21χρονος Βραζιλιάνος, ήδη κορυφαίος παίκτης του κόσμου και ηγέτης της «σελεσάο», ετοιμαζόταν να αγωνιστεί στον μεγαλύτερο αγώνα της καριέρας του, όταν το σκηνικό άλλαξε ξαφνικά και ανεξήγητα.
Η αρχική ενδεκάδα που κυκλοφόρησε δεν περιελάμβανε το όνομά του, προκαλώντας σοκ και απόλυτη σύγχυση. Λίγο αργότερα, νέα λίστα τον επανέφερε, χωρίς όμως να αποκαταστήσει την αβεβαιότητα γύρω από την κατάστασή του. Είχε προηγηθεί ένα σοβαρό επεισόδιο σπασμών στο ξενοδοχείο της ομάδας, που οδήγησε σε επείγουσες εξετάσεις και αρχική σκέψη αποκλεισμού του από τον τελικό. Παρά τις ανησυχίες, ο ίδιος επέμεινε να αγωνιστεί και τελικά πήρε την έγκριση.
Στον αγωνιστικό χώρο, όμως, η Βραζιλία δεν λειτούργησε ποτέ ως ενιαίο σύνολο. Ο Ρονάλντο έμοιαζε σκιά του εαυτού του, χωρίς ρυθμό και εκρηκτικότητα, σε έναν τελικό που εξελίχθηκε σε απόλυτη κυριαρχία της Γαλλίας. Ο Ζινεντίν Ζιντάν σκόραρε δύο φορές με κεφαλιές πριν από το ημίχρονο, ενώ ο Εμανουέλ Πετί διαμόρφωσε το τελικό 3-0. Η Βραζιλία αποχώρησε από το γήπεδο με περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις, ενώ η εικόνα του Ρονάλντο εκείνης της βραδιάς έμεινε ανεξήγητη και αμφιλεγόμενη για χρόνια.
Το «Φαινόμενο» επέστρεψε!
Τέσσερα χρόνια αργότερα, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα, ο Ρονάλντο δεν ήταν πια το ίδιο πρόσωπο. Οι σοβαροί τραυματισμοί στο γόνατο είχαν αλλάξει το σώμα του και είχαν απειλήσει ακόμη και την καριέρα του. Η επιστροφή του στην Ίντερ είχε συνοδευτεί από νέο σοκ τραυματισμού, κάνοντας πολλούς να αμφιβάλλουν αν θα ξαναβρεθεί ποτέ στο κορυφαίο επίπεδο.
Κι όμως, στο Μουντιάλ του 2002 εμφανίστηκε μεταμορφωμένος. Όχι τόσο εκρηκτικός όσο παλιά, αλλά πιο ώριμος, πιο ψύχραιμος και πιο αποτελεσματικός από ποτέ. Η Βραζιλία στηρίχθηκε σε ένα ιστορικό επιθετικό τρίο με Ριβάλντο, Ροναλντίνιο και Ρονάλντο, και σταδιακά ο τελευταίος έγινε ο καθοριστικός παράγοντας.
Από τη φάση των ομίλων ξεκίνησε η επιστροφή του. Σκόραρε απέναντι στην Τουρκία σε ένα δύσκολο ματς που έκρινε την πρωτιά, συνέχισε με δύο γκολ απέναντι στην Κίνα και βρήκε δίχτυα και κόντρα στην Κόστα Ρίκα, δείχνοντας ότι είχε επιστρέψει όχι απλώς ως παίκτης, αλλά ως απειλή πρώτης γραμμής.
Στα νοκ άουτ, ο ρυθμός του έγινε ακόμη πιο αποφασιστικός. Στον προημιτελικό με την Αγγλία, σε ένα από τα πιο δραματικά παιχνίδια της διοργάνωσης, συμμετείχε καθοριστικά στην ανατροπή της Βραζιλίας, η οποία σφράγισε την πρόκριση με το ιστορικό φάουλ-γκολ του Ροναλντίνιο. Ο Ρονάλντο, χωρίς να είναι πάντα ο πιο εντυπωσιακός, ήταν πλέον ο πιο «κυνικός» εκτελεστής.
Η απόλυτη δικαίωση στη Γιοκοχάμα
Ο τελικός του 2002 απέναντι στη Γερμανία στη Γιοκοχάμα ήταν η κορύφωση αυτής της διαδρομής. Από τη μία πλευρά βρισκόταν ο Όλιβερ Καν, ο πιο κυριαρχικός τερματοφύλακας του τουρνουά. Από την άλλη, ο Ρονάλντο, ο παίκτης που είχε επιστρέψει από τραυματισμούς, αμφισβήτηση και το βάρος του 1998.
Στο 67ο λεπτό, μετά από σουτ του Ριβάλντο που δεν συγκράτησε ο Καν, ο Ρονάλντο αντέδρασε πιο γρήγορα από όλους και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0. Ήταν η στιγμή που έσπασε οριστικά το ψυχολογικό φράγμα του Παρισιού. Δώδεκα λεπτά αργότερα, μετά από υποδειγματική συνεργασία, βρέθηκε ξανά στην κατάλληλη θέση και με ψύχραιμο τελείωμα διαμόρφωσε το 2-0.
Η Βραζιλία κατέκτησε το πέμπτο της Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ ο Ρονάλντο ολοκλήρωσε το τουρνουά με 8 γκολ και το Χρυσό Παπούτσι, ως πρώτος σκόρερ. Από το άγχος και την αμφιβολία του 1998, είχε φτάσει στην απόλυτη κυριαρχία του 2002.
Η ιστορία του δεν είναι απλώς μια επιστροφή. Είναι η μετάβαση από το πιο αινιγματικό «γιατί» του παγκόσμιου ποδοσφαίρου στη πιο καθαρή απάντηση που μπορεί να δώσει ένας παίκτης: δύο γκολ σε έναν τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου και μια θέση στην αιωνιότητα.
